آسیب شناسی عمومی یک زمینه پیچیده و گسترده را توصیف می کند که شامل مطالعه مکانیسم های آسیب سلول و بافت و همچنین درک نحوه واکنش بدن و ترمیم این آسیب ها است. نمونه هایی از مباحثی که ممکن است مورد مطالعه قرار گیرند شامل نکروز ، نئوپلازی ، ترمیم زخم ، التهاب و نحوه سازگاری سلول ها با آسیب می باشد. درک کامل در این زمینه ها در تشخیص بیماری کاربرد دارد. آسیب شناسی عمومی همچنین اصطلاحی است که برای توصیف آسیب شناسی تشریحی و بالینی استفاده می شود.
سیتولوژی یا سیتوپاتولوژی استفاده از تکنیک های تشخیصی ویژه برای بررسی سلولهای جدا شده از بافت ها برای تعیین علت و ماهیت یک بیماری است. نمونههای سلول ممکن است در طی آزمایش های معمول تشخیصی مانند برونکوسکوپی و سیستوسکوپی جمع آوری شود. برای جمع آوری سلولها از مکانهای خاص برای تشخیص می توان از آزمایشهای خاص مانند آزمایش Papanicolaou که به عنوان تست پاپ یا آسپیراسیون با سوزن ریز نیز شناخته می شود استفاده کرد. تجزیه و تحلیل نمونه های سلول اغلب یک روند سریع است ، اما برای شناسایی صحیح سلول هایی که خطر بالقوه ای برای بیمار دارند ، مانند سلول های پیش سرطانی ، سرطانی یا آلوده ، نیاز به آموزش های تخصصی دارد. این وظیفه یک متخصص سیتوپاتولوژیست آموزش دیده است. یعنی یک پزشک عمومی که تحت آموزش های مازاد قرار گرفته تا نتایج آزمایشات سیتوپاتولوژی را به درستی بررسی و تفسیر کند.
اولین آزمایشی که در زمینه سیتوپاتولوژی ایجاد شد ، تست پاپ بود. به طور گسترده ای موفقیت آمیزترین آزمایش غربالگری در تاریخ پزشکی در نظر گرفته می شود و همچنان بخشی حیاتی از سیتوپاتولوژی مدرن است. از آن زمان سیتوپاتولوژی نقشی اساسی در تشخیص بالینی بیماری های سرطانی و پیش سرطانی ،تومورهای خوش خیم و برخی بیماری های عفونی داشته است. این رشته اکنون طیف گسترده ای از تکنیک ها را برای انواع بافت ها در بر می گیرد.
