آبله میمونی یک بیماری ویروسی عفونی است که هم در انسان و هم در برخی جانوران دیگر رخ می دهد . نشانه های اولیه عبارتند از تب، سردرد، دردهای عضلانی، لرز ، کمردرد و احساس خستگی شدید به طور معمول: غدد لنفاوی متورم در پشت گوش، زیر فک، در گردن یا در کشاله ران وجود دارد .به دنبال آن جوش هایی ایجاد می شود که تاول ها و پوسته ها را روی آن ایجاد می کند. اغلب در دهان، روی صورت، دستها و پاها، اندامهای تناسلی و چشمها را درگیر می کند.
مدت زمان قرار گرفتن در معرض ویروس تا شروع نشانه ها به طور میانگین 12 روز است، هرچند از 5 تا 21 روز در نوسان است. پایداری نشانه ها دو تا چهار هفته است. ممکن است بروز نشانه ها در کودکان، زنان باردار یا افرادی که سیستم ایمنی آنها سرکوب شده است، شدید باشد.احتمال دارد آبله میمونی از دست زدن به بوته های آلوده به ویروس، نیش یا خراش حیوان، مایعات بدن، اشیاء آلوده یا تماس نزدیک با یک فرد آلوده منتقل شود. ویروس به طور معمول در میان جوندگان خاص در گردش است. تشخیص ضایعه را می توان با آزمایش DNA ویروس تایید کرد. این بیماری می تواند شبیه آبله مرغان ظاهر شود. واکسن آبله می تواند با 85 درصد اثربخشی از عفونت جلوگیری کند. در سال 2019 ،یک واکسن آبله میمونی، Jynneos ،برای بزرگسالان در ایالات متحده تایید شد آبله میمونی اولین بار در سال 1958 در میان میمون های آزمایشگاهی در کپنهاگ، دانمارک شناسایی شد. میمون ها مخزن طبیعی ویروس نیستند. اولین موارد در انسان در سال 1970در جمهوری دموکراتیک کنگو یافت شد شیوعی که در سال 2003 در ایالات متحده رخ داد در فروشگاه جانوران خانگی که در آن جوندگان وارداتی از غنا فروخته می شدند، ردیابی شد. شیوع آبله میمونی در سال 2022 نشان دهنده نخستین شیوع انتقال گسترده در خارج از آفریقا است که در مه 2022 در بریتانیا آغاز شد، و نمونه های دیگر دست کم در 20 کشور تأیید شد، در اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آسیا و استرالیا.
نشانه ها
نشانه های نخستین: سردرد، دردهای عضلانی، تب و خستگی است. ممکن است در آغاز شبیه آنفوالنزا به نظر برسد این بیماری می تواند شبیه آبله مرغان، سرخک و آبله باشد، اما ویژگی آن وجود غدد متورم است. این تورم بطور مشخص در پشت گوش، زیر فک، در گردن یا کشاله ران، پیش از همه بثورات پیدا می شود.سپس درعرض چند روز پس از تب، ضایعات به طور مشخص در صورت مشاهده میشوند، و سپس در جاهای دیگر مانند کف دستها و کف پاها در یک توزیع گریز از مرکز ظاهر گردند؛ سه چهارم افراد مبتال ضایعاتی در کف دست و پا، بیش از دو سوم در دهان، یک سوم در ناحیه تناسلی و از هر پنج نفر یک نفر ضایعاتی در چشم دارند. آنها پیش از اینکه به برجستگی های کوچک تبدیل شوند ،به شکل لکه های مسطح کوچک نمایان می شوند.سپس این برجستگی ها از مایع شفاف و سپس مایع زرد رنگ پر می شود، که متعاقبا می ترکد و پوسته پوسته می شود ؛ممکن است چند ضایعه یا چندین هزار ضایعه وجود داشته باشد که گاهی اوقات با هم ادغام می شوند و ضایعات بزرگی ایجاد می کنند. در هر قسمت از بدن آسیب دیده، ضایعات در همان مرحله تکامل می یابند.به نظر می رسد شبیه بثورات آبله است. بثورات معمولاً حدود 10 روز طول می کشد. یک فرد بیمار ممکن است دو تا چهار هفته ناخوش باشد. پس از بهبودی، ضایعات ممکن است قبل از تبدیل شدن به اسکار تیره، نشانه ها کم رنگی از خود به جای بگذارند. انتشار محدود عفونت از فرد به فرد در مناطق آندمیک بیماری در آفریقا گزارش شده است .
عوارض
عوارض آبله میمونی عبارتند از عفونت های ثانویه، ذات الریه، سپسیس، آنسفالیت، و در صورت عفونت شدید چشم، می تواند به دست دادن بینایی بیانجامد. اگر عفونت در دوران بارداری اتفاق بیفتد، نوزاد مرده یا نقایص مادرزادی ممکن است رخ دهد. این بیماری در افرادی که در دوران کودکی علیه آبله واکسینه شده اند، شاید خفیف تر باشد.
